Σύμφωνα με πληροφορίες μας φέτος στις γιορτές για τον Άγιο Χριστόφορο θα παραστούν και κάποιοι επίσκοποι γνωστοί για τα οικουμενιστικά τους αισθήματα αλλά και την φιλοοικουμενιστική τους δράση. Δεν έχουμε βεβαίως τίποτε με τους ανθρώπους αυτούς καθ' αυτούς, κρατάμε όμως πολλά ερωτηματικά και απορίες για το κίνημα του οικουμενισμού. Με δεδομένη τη στάση του τοπικού επισκόπου ενάντια στον οικουμενισμό τουλάχιστον όπως την ξέρουμε ως σήμερα απορούμε με μια τέτοια είδηση. Βεβαίως ζούμε σε μια εποχή ρευστότητας όπου από ώρα σε ώρα όλα μεταβάλλονται κι όπως είπε κάποιος που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα μην ξαφνιαστούμε όταν δούμε καρδιναλίους σελειτουργούντες στο μητροπολιτικό ναό του Αγρινίου.

Βεβαίως δεν θα αφορίσουμε εμείς κανένα, δεν μπορούμε άλλωστε να το κάνουμε, όπως είναι γνωστή η διδαχή του αγίου Κοσμά του Αιτωλού «τον πάπα να καταράσθε διότι αυτός θα είναι η αιτία» και όλοι γνωρίζουμε το προφητικό χάσμα του αγίου.

Ο πάπας είναι μονάρχης της δυτικής εκκλησίας και η κυριαρχία του είναι απόλυτη και ισοπεδωτική και αυτό υπήρξε η βασική αιτία του σχίσματος και της αποκοπής των παπικών. Σε υψηλό επίπεδο βέβαιο σήμερα δεν υπάρχει διαφορά αντίληψης για τη διοίκηση της εκκλησίας καθώς η απολυτότητα του πάπα στη δύση είναι ίδια με την απολυτότητα του δεσπότη επίσκοπου στην ανατολή, το πνεύμα είναι ίδιο καθώς και η πρακτική. Επομένως δεν μας ξενίζει η αλλαγή στάσης και ορισμένων επισκόπων πάνω στο ζήτημα του οικουμενισμού.

Βέβαια μέσα στο γενικότερο κλίμα των ημερών με την καταιγίδα των οικονομικών φορομπηχτικών μέτρων και της φαλκίδευσης των κατακτημένων δικαιωμάτων του λαού στην εργασία του, την αμοιβή του και την υγεία του. Ποιος νοιάζεται για παπικούς και οικουμενιστές. Το ζήτημα της θρησκείας όμως είναι υψηλά στις προτεραιότητες της λεγόμενης παγκόσμιας τάξης και όσοι ξέρουν πρόσωπα και πράγματα μιλούν για επικείμενη ένωση με τους παπικούς με τη λεγόμενη σε πρώτη φάση ουνιτοποίηση της ελλαδικής εκκλησίας. Το ότι φτάσαμε στη σημερινό οικονομικό αδιέξοδο δεν είναι τυχαίο αλλά μάλλον είναι σχεδιασμένο για να οδηγηθούμε χωρίς αντιδράσεις στη χοάνη της παγκοσμιοποίησης με το τρίπτυχο. Μια οικονομία. Μια κυβέρνηση. Μια θρησκεία. Θα γίνουμε λοιπόν κοπέλια του πάπα, ή μήπως είμαστε ήδη κοπέλια τι άλλο μας επιφυλάσσει το μέλλον.

Άγιε Χριστόφορε βάλε το χέρι σου!

Παρατηρητής