Μετρητής
 | Σήμερα | 5425 |
 | Χθές | 11733 |
 | All | 11298794 |
?°
?°
°F | °C
invalid location provided
| Τα προβλήματα της υγείας |
|
Η κατάσταση των δημόσιων νοσοκομείων, των κέντρων υγείας και συνολικά το δημόσιο σύστημα υγείας σήμερα, είναι αποτέλεσμα συνειδητής και σχεδιασμένης πολιτικής. Πολιτικής που στοχεύει στον περιορισμό έως μηδενισμό της κρατικής χρηματοδότησης. Για τους ασφαλισμένους, προωθείται ενιαία και ελάχιστη παροχή υπηρεσιών, κατά τα πρότυπα της ελάχιστης προνοιακής σύνταξης, και πληρωμή σε ανταποδοτική βάση για το μεγαλύτερο μέρος των υγειονομικών αναγκών. Οι αναδιαρθρώσεις που προωθούνται με το σχέδιο «Καλλικράτης» στην υγεία, τόσο στα νοσοκομεία, όσο και στο Πρωτοβάθμιο επίπεδο, θα αποτυπώσουν τις διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις υγειονομικές περιφέρειες, και ανάμεσα στα νοσοκομεία της ίδιας περιφέρειας, ανάλογα με την κοινωνική σύνθεση της περιοχής, με κύριο κριτήριο την οικονομική δυνατότητα του πληθυσμού. Αποτελεί ένα στρατηγικής σημασίας βήμα, για την πλήρη προσαρμογή του συστήματος υγείας στην επιχειρηματική δράση. Είναι πρόκληση και για τους εργαζόμενους και για τους ασθενείς, η Κυβέρνηση να χρηματοδοτεί από τον κρατικό προϋπολογισμό για προσλήψεις υγειονομικών με το 0,1% από αυτά που έδωσε στους τραπεζίτες, και μάλιστα επικαλούμενη ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Η αλήθεια είναι ότι δεν διαθέτει χρήματα για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά έχει άφθονο χρήμα για τις ανάγκες του κεφαλαίου. Θα αρκούσε το 1/45 από τον μποναμά προς τους τραπεζίτες για να προσληφθούν οι τουλάχιστον 25.000 νοσηλευτές και 4.500 γιατροί που λείπουν και να καλυφθούν οι στοιχειώδεις ανάγκες για τις εφημερίες των νοσοκομείων. Η έλλειψη γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού και οι κλειστές κλινικές και Μονάδες, είναι βασικός παράγοντας της άθλιας κατάστασης που αντιμετωπίζουν ασθενείς στις εφημερίες, με τις λίστες αναμονής, με την έλλειψη βασικών ειδικοτήτων ιδιαίτερα εδώ στην επαρχία, αλλά και σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας. Με διπλοβάρδιες με πολλές εφημερίες των γιατρών που ορισμένες φορές είναι απλήρωτες και τις περισσότερες φορές με απαράδεκτη καθυστέρηση στην πληρωμή τους. Είναι φανερό ότι όλα αυτά τα προβλήματα που σχετίζονται με το βασικό δικαίωμα του λαού στην υγεία και στη ζωή, είναι αποτελέσματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, του σκοπού της παραγωγής, που υποτάσσει τα πάντα στην υπηρεσία του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Γι' αυτό ενώ οι δυνατότητες της επιστήμης της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας θα μπορούσαν να λύσουν όλα τα προβλήματα και να ικανοποιήσουν τις λαϊκές ανάγκες, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο τομέας υγείας σαν μέρος του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, αντιμετωπίζεται από τους εκάστοτε κυβερνώντες σαν κόστος, που εμποδίζει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Γι' αυτό περιορίζουν τις κρατικές- εργοδοτικές δαπάνες και τις κοινωνικές παροχές, και ενισχύουν την ανταποδοτικότητα, δηλαδή την αύξηση των πληρωμών από τους εργαζόμενους για την αγορά ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών, ενώ ήδη επιπλέον πληρώνουν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, συμμετοχές στις δαπάνες και «φακελάκια». Η απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντα υγείας, είναι αποτέλεσμα της υποχρηματοδότησης και των περικοπών, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στους ασθενείς, όσο και σε μας τους εργαζόμενους υγειονομικούς. Ο δημόσιος τομέας αποτελεί και πεδίο κερδοφορίας των επιχειρηματιών στο φάρμακο, στην ιατρική τεχνολογία και στα αναλώσιμα υγειονομικά υλικά. Τα αντίστοιχα μονοπώλια έχουν διεισδύσει στις δημόσιες υγειονομικές μονάδες, υπάρχει πλήρης εξάρτηση από αυτά και καθορίζουν τις τιμές, τους τρόπους προώθησης των προϊόντων και κατ' επέκταση το ύψος της δαπάνης. Στο κυνήγι του κέρδους και του ανταγωνισμού, αναπτύσσονται και τα φαινόμενα διαφθοράς, με τις μίζες, την κατευθυνόμενη συνταγοργράφηση, τα "επιστημονικά ταξίδια", κλπ. Οι ιδιωτικές εταιρίες, όπως της καθαριότητας, της φύλαξης, της διανομής του φαγητού κλπ, δίνουν στους εργαζόμενους 600 και 700 ευρώ το μήνα, τους έχουν και δουλεύουν τετράωρα, ενώ οι συμβάσεις που υπογράφουν με το Νοσοκομείο είναι αρκετά υψηλές. Στο δικό μας Νοσοκομείο για παράδειγμα η καθαριότητα στοιχίζει 27.500 Ευρώ το μήνα για 14 καθαρίστριες. Φανταστείτε τι γίνεται σε μεγαλύτερα νοσοκομεία. Η υγεία είναι κοινωνικό δικαίωμα, και πρέπει να υπάρχει ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν, σύστημα Υγείας - Πρόνοιας, χωρίς διακρίσεις και ανισότητες, με βασικό προσανατολισμό στην πρόληψη, ρίχνοντας βάρος στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με το Κέντρο Υγείας που θα είναι συνδεδεμένο με τους χώρους δουλειάς, τα σχολεία, τους χώρους άθλησης κ.ά. Πρέπει να αναπτυχθεί ένα ενιαίο σύστημα υγείας με κεντρικό σχεδιασμό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης, με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με κοινωνικοποίηση όσων επιχειρηματικών μονάδων της υγείας πληρούν τις προϋποθέσεις. Επιβάλλεται η πλήρης κάλυψη των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας με πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού, όλων των κλάδων και ειδικοτήτων με σχέση εργασίας μόνιμης, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Ανάπτυξη δημόσιων δωρεάν κέντρων υγείας σε όλη τη χώρα, στις πόλεις και την περιφέρεια με κριτήρια όχι πολιτικά, αλλά πληθυσμιακά, επιδημιολογικά, γεωγραφικά, με κατεύθυνση την πρόληψη, τη σύνδεσή τους με την οικογένεια, τους τόπους δουλειάς, εκπαίδευσης και άθλησης, τη μητέρα, το παιδί. Πρέπει να υπάρχει δημόσιο καθολικό, υποχρεωτικό ασφαλιστικό σύστημα. Στην υγεία, που αποτελεί κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα, δεν χωρούν η ιδιωτικοποίηση και η κερδοσκοπία. Νικολόπουλος Παναγιώτης Νοσηλευτής, Μέλος του Δ.Σ του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου Μεσολογγίου |