Με αφορμή την παρακμιακή κρίση  στη χώρα μας, αλλά και από μία γρήγορη ματιά στα παγκόσμια γεγονότα, τα οποία κλυδωνίζουν το οικονομικό σύστημα των ελευθέρων αγορών, μαζί με αυτό και το πολιτικό, ακριβώς λόγω της άμμετρης ελευθερίας τους, εύλογα εγείρονται ερωτήματα για ριζοσπαστικές πολιτικές αλλαγές.

Μήπως όλα αυτά όπως και τα άλλα σημεία των καιρών μας, σηματοδοτούν ένα άλλο φιλελεύθερο δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης των χωρών;

Και αν ναι, από πού μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση για ένα τέτοιο σύστημα;

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο και αναγνωρισμένο σήμερα από όλο τον κόσμο ότι οι αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι εμπνέουν όλες τις επιστήμες, επομένως και την πολιτική.

Διότι η πολιτική δεν είναι ο κομματισμός, είναι επιστήμη, χάριν της ευδαιμονίας και του ειρηνικού πολιτικού βίου με τη θέληση των πολιτών, όπως λέει ο Αριστοτέλης.

Ο δε Πλάτωνας, κατακρίνοντας τα κόμματα της εποχής του, ότι κάνουν νόμους σύμφωνα με τα συμφέροντά τους και πολύ απέχοντας από τα συμφέροντα του συνόλου των πολιτών, οι οποίοι μάλιστα τιμωρούνται όταν παραβαίνουν αυτούς, χαρακτηρίζει την πολιτική ως επιστήμη της φροντίδας των πολιτών, υπεράνω των ιδεολογιών.

Γι' αυτόν τον λόγο ο ίδιος θεωρεί την πολιτική ως πρώτη από όλες τις άλλες επιστήμες.

Αλλά και για τον Αριστοτέλη απαραίτητο είναι οι θεσμοί της δημοκρατίας να πλαισιώνονται και να λειτουργούν με τους άριστους, κατά είδος, επιστήμονες, στην διακυβέρνηση της πόλης, όπως επίσης η γνωστή πρόταση του Πλάτωνα για τον φιλόσοφο Κυβερνήτη.

Ενώ από όσα οι ίδιοι επίσης λέγουν, θέλουν τη Βουλή να πλαισιώνεται από όλα τα επαγγέλματα, οι οποίοι θα έχουν ως αρμοδιότητα να εκλέγουν και να ελέγχουν τις διοικητικές αρχές και να νομοθετούν, χωρίς προσωπικά τα μέλη της να λαμβάνουν κυβερνητικά αξιώματα.

Μία τέτοια Βουλή σήμερα, αλλά και για το μέλλον, είναι αναγκαία, καθόσον τα κοινωνικά προβλήματα έχουν μετατοπισθεί ως επί το πλείστον στις επαγγελματικές ομάδες, οι οποίες είναι προτιμότερο να εκφράζουν υπεύθυνα τη γνώμη τους στο βήμα της Βουλής, παρά με διαδηλώσεις στους δρόμους και καταλήψεις δημοσίων οργανισμών.

Μία τέτοια θεσμοθέτηση θα αναγεννήσει τη δημοκρατική λειτουργία της Βουλής θεσπίζοντας άριστους νόμους για το καλό του συνόλου της κοινωνίας.

Επίσης, λόγω της πολυπλοκότητας, της συνθετότητας, της έκτασης και της μεταβλητότηας των κοινωνικών προβλημάτων και γενικά της εξέλιξης των κοινωνιών και της παγκόσμιας επικοινωνίας αυτών, επιτακτική είναι και η είσοδος των κατ' είδος επιστημόνων στη διακυβέρνηση των χωρών.

Με μία τέτοια μίξη της δημοκρατίας με την επιστήμη επιτυγχάνεται πλήρως η διακηρυχθείσα από τον ίδιο τον Αριστοτέλη - τόσο αναγκαία και στην εποχή μας - δημοκρατική αρχή περί διαχωρισμού των εξουσιών μεταξύ Βουλής, Εκτελεστικής και Δικαστικής Εξουσίας.

Κάπως έτσι μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να ενδυναμωθεί και να εκσυγχρονισθεί η Δημοκρατία, αντιμετωπίζοντας με επιστημονική συνείδηση τα σύγχρονα προβλήματα των κοινωνιών και όχι με την κομματική και τη συνδικαλιστική τοιαύτη, όπως συμβαίνει.

Με εκτίμηση

Άρης Διαμαντόπουλος

Υποστράτηγος ε.α

Ψυχολόγος - Διδάκτωρ Φιλοσοφίας