Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα5566
mod_vvisit_counterΧθές5063
mod_vvisit_counterAll7182329
°F | °C
invalid location provided
" ΟΙ ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ "

                                          (Μικρό απόσπασμα από το βιβλίο μου

                     Του συνεργάτη μας ΜΟΥΝΤΟΥΡΗ ΑΝΔΡΕΑ 

                            Email: a. moudouris @ gmail.com

Μελετώντας τη σύγχρονη εικόνα του πλανήτη γη, απεκόμισα μοναδικές και χρήσιμες εμπειρίες, τις οποίες θέλησα να μοιραστώ με τους αναγνώστες του βιβλίου μου.

Λέγεται, πως αν κάπmoyntoyrhs-andreasοτε γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αυτός δε θα γίνει για την κατάκτηση νέων εδαφών, για τον ορυκτό πλούτο, για άλλα οικονομικά ή εθνικά συμφέροντα, θα γίνει λένε για το νερό !

Ήδη το πόσιμο νερό, σε πολλές χώρες και κυρίως στις πετρελαιοπαραγωγικές, κοστίζει πολύ πιο ακριβά απ' το πετρέλαιο.

Στο χωριό μου θυμάμαι, παλιότερα υπήρχαν περίπου πενήντα πηγάδια, και πριν γίνει το δίκτυο ύδρευσης, πίναμε απ' αυτά καθαρό και δροσερό νερό, πλενόμασταν μ' αυτό, και κάναμε και τις δουλειές μας. Όταν όμως το νερό μπήκε στα σπίτια μας, σκεφθήκαμε πως το νερό των πηγαδιών δεν το χρειαζόμαστε, και κάναμε τότε τα πηγάδια μας βόθρους, μολύνοντας έτσι τον υδροφόρο ορίζοντα. Και το περίεργο είναι, πως δεν άκουσα ποτέ από κανέναν, ούτε από τους αρμόδιους της τοπικής αυτοδιοίκησης ν' ασχοληθούν μ' αυτό το ζήτημα. Είχα γράψει σε κάποιο άρθρο μου, το οποίο δημοσιεύεται και στο παρόν πόνημά μου, ότι τις τελευταίες δεκαετίες η ασχήμια και η μόλυνση έχουν πληθύνει τόσο πολύ, που άρχισαν ν' αφομοιώνουν το υγιές και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να δημιουργείται μια άλλη απάνθρωπη μορφή ζωής, η οποία οδηγεί σταδιακά στον όλεθρο και την καταστροφή.

Η Κίνα επί παραδείγματι τα τελευταία χρόνια έρχεται πρώτη χώρα σε ανάπτυξη. Η βιομηχανική της παραγωγή άγγιξε το θαύμα. Όμως, δεν πρόσεξε, όσο έπρεπε το περιβάλλον, ούτε διαχειρίστηκε σωστά το φυσικό της πλούτο και ήδη άρχισε να πληρώνει το τίμημα της ανάπτυξης. Μεγάλα ποτάμια της έχουν μολυνθεί, από τις βιομηχανίες, που ρίχνουν τα τοξικά τους απόβλητα, χωρίς να τηρούν τους κανόνες υγιεινής. Άλλωστε στις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας τα πρόστιμα και οι χρηματικές ποινές που επιβάλλονται στους παραβάτες, που μολύνουν το περιβάλλον είναι ασήμαντες. Κι όλα αυτά γίνονται χάριν του κέρδους και της βιομηχανικής ανάπτυξης, ενώ άλλοι τομείς της οικονομίας, όπως η γεωργία, σ' ορισμένες περιπτώσεις υφίστανται  ανεπανόρθωτες ζημιές. Έχει παρατηρηθεί σε εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, που αρδεύονται από αυτά τα μολυσμένα ύδατα, η παραγωγή αντί ν' αυξάνεται, και να βελτιώνεται η ποιότητά της, σχεδόν καταστρέφεται ολοσχερώς.

 Ο ρυθμός της εξαφάνισης φυτών και ζώων έχει αυξηθεί χίλιες φορές σε σχέση με το παρελθόν και οι επιστήμονες εκτιμούν, ότι θα αυξηθεί  δέκα χιλιάδες φορές ακόμη μέχρι το 2050.

Απ' τον παγκόσμιο χάρτη κάθε χρόνο εξαφανίζονται 130.000 τετραγ. χιλιόμ. δάσους, όση δηλαδή είναι η έκταση περίπου της Ελλάδας !

Η εξαφάνιση των δασών οφείλεται κυρίως στη δημιουργία νέας αγροτικής γης, στην αλόγιστη υλοτομία και στη δημιουργία οικισμών.

Οι δασικές εκτάσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι της βιώσιμης ανάπτυξης, μια κι απ' αυτές εξαρτάται η ζωή περισσότερων από 1,5 δις. ανθρώπων.

Η περιοχή του Αμαζονίου ή «Ζούγκλα του Αμαζονίου», όπως συνήθως αποκαλείται, αποτελεί το σημαντικότερο τροπικό δάσος του πλανήτη, το οποίο προσπαθεί να επιβιώσει έχοντας χάσει ήδη το 70% της έκτασής του, εξαιτίας της εκτεταμένης αποψίλωσης για τη δημιουργία βοσκοτόπων και αγροτικών εκτάσεων. Ευτυχώς όμως τα τελευταία χρόνια οι ρυθμοί αποψίλωσης φαίνεται να μειώνονται.

Επίσης εκατοντάδες σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας απειλούνται καθημερινά από την επέλαση του πολιτισμού. Ο μεγάλος ρυπαντής δεν είναι μόνο η Κίνα, ακολουθούν και πολλοί άλλοι, όπως οι Η.Π.Α. ,  η Ευρωπαϊκή Ένωση από τις πλούσιες χώρες και οι :  Ταϊλάνδη, Καμπότζη, Ινδονησία, Κονγκό, Νιγηρία, Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστούν, εννιά χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες μοιράζονται το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, ( με τη Βραζιλία να κατέχει το 60 % ) από τις φτωχότερες.

Τον τελευταίο αιώνα εξαφανίστηκε το 90 % των τροπικών δασών, και κυρίως των παράκτιων, στη Νιγηρία, Γκάνα, και Ακτή Ελεφαντοστούν στην Αφρική.

Επίσης στη ζούγκλα του Κονγκό, όπου η αποδάσωση γίνεται κυρίως για έργα υποδομής έχει ανατρέψει την οικολογική  ισορροπία του οικοσυστήματος.

Το δάσος Πελαλαουάν στο νησί Σουμάτρα της Ινδονησίας παρουσιάζει το μεγαλύτερο ρυθμό καταστροφής δασών στον κόσμο. Η συνεχής

καύση των δέντρων δημιουργεί τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, γεγονός που κατατάσσει την Ινδονησία στην 4η θέση των μεγαλύτερων ρυπαντών στο πλανήτη. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στα δάση που βρίσκονται στα σύνορα Ταϊλάνδης και Καμπότζης.

Στην ανατολική πλευρά της Αφρικής, προς τη μεριά του Νείλου, δεν υπάρχουν σημαντικά-εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου ή άλλων ορυκτών, καθώς επίσης και δασικές εκτάσεις, με αποτέλεσμα η μόλυνση να περιορίζεται στο ελάχιστο. Διαφορετικά τα δεκάδες εκατομμύρια των ανθρώπων, που ζουν κυρίως στην Αίγυπτο και το Σουδάν, τη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα της Αφρικής, θα ήταν αδύνατον να επιβιώσουν.  Δε θα μπορούσαν να ζήσουν πάνω στην άμμο της ερήμου χωρίς νερό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που από αρχαιοτάτων χρόνων ο ποταμός Νείλος εθεωρείτο ο ζωοδότης της Αιγύπτου κι άλλων έξι χωρών της αφρικανικής ηπείρου.

Όσον αφορά τη χώρα μας, οι προβλέψεις για το μέλλον της είναι δυσμενείς, ενώ τα σενάρια κλιματικής αλλαγής για τη λεκάνη της Μεσογείου, προβλέπουν ένα ζοφερό μέλλον,  με μεγάλες ξηρασίες, συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα και σημαντικές κλιματικές αλλαγές.

Η προστασία και η ενίσχυση των δασών είναι μονόδρομος για τη βελτίωση των κλιματικών συνθηκών και τη μακροπρόθεσμη θωράκιση των ανθρώπινων υποδομών.