Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα2740
mod_vvisit_counterΧθές4137
mod_vvisit_counterAll6426026
°F | °C
invalid location provided
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΗΜΙ...XΑΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΠΑΛΛΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

 Κάθε φορά που pallasτο σκουπιδιάρικο του χρόνου παραλαμβάνει τα απομεινάρια των δώδεκα μηνών καταναλωμένων αποβλήτων, έρχεται ο μίζερος  λογιστής που κρύβεται μέσα μας και ζητά απολογισμό πεπραγμένων, συμπερασμάτων και ηθικών διδαγμάτων. Αδυνατώντας να ανταπεξέλθουμε με συνέπεια σ' αυτές τις απαιτήσεις, το μόνο που μας μένει συνήθως  είναι οι ενοχές. Η ενοχή έχει αποδειχθεί ένα ισχυρό όπλο χειραγώγησης του μυαλού και προσγειώνει άτσαλα στην πραγματικότητα. Τα ναι και τα όχι, τα ευτυχώς και τα δυστυχώς, είναι έννοιες που αποδείχθηκαν με το  πέρασμα του χρόνου εντελώς σχετικές. Γι'αυτό και συνεχώς και μεταχρονολογημένα μετανιώνουμε για ένα πλήθος πραγμάτων που πράξαμε ή δεν πράξαμε.

Στην Αφρική είναι δύσκολο να εγκαλέσεις τους ανθρώπους για λαιμαργία, αλλά ο εφευρετικός κατασταλτικός νους φρόντισε να ενοχοποιήσει  τη γυναίκα που νιώθει σεξουαλική ευχαρίστηση κάνοντας τιμημένη παράδοση τη σύνθλιψη της κλειτορίδας της από τα παιδικά της χρόνια και στη φανατική επικράτεια του Ισλάμ. H γυναίκα που θα τολμήσει να πέσει θύμα του βιασμού πετροβολείται παραδειγματικά για να μην το ξανακάνει. Η εγκράτεια είναι το προβαλλόμενο πρότυπο συμπεριφοράς, αλλά φαίνεται πως στην πράξη πολύ λίγοι τη συμπαθούν και οι περισσότεροι από τους συμπαθούντες μόνον από ανάγκη. Κατά παράξενο λόγο η εγκράτεια είναι μια συνταγή που συνταγογραφείται αφειδώς σε φτωχούς  και σε αρρώστους.

Είναι καθήκον για τους μισθωτούς, όρος επιβίωσης για τους  χαμηλοσυν­τα­ξιούχους, ξεκαρδιστικό αστείο για τους βουλευτές. H έλλειψη εγκράτειας είναι αντικοινωνική συμπεριφορά για τους πολλούς. Μπορεί να οδηγήσει ενδεχομένως ακόμα και σε διεκδικήσεις. Δόξα τω Θεώ, η παγκοσμιοποίηση μας έκανε συμμέτοχους και συνένοχους στην παγκόσμια εκμετάλλευση. Η εποχή της αθωότητας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, και έχει μεσολαβήσει πολύς καιρός από τότε που η μισή μας καρδιά στην Κίνα βρισκόταν. Τώρα μας έχουν μείνει οι εμπορικές συναλλαγές και κερδοφόρες δοσοληψίες. Αγοράζουμε τα φθηνά μας κινέζικα προϊόντα, τιμούμε την εργατιά της φερόμενης ως σοσιαλιστικής Κίνας, συμπαθούμε και συμπονούμε τα εργαζόμενα παιδιά της Ασίας και τα  ευχαριστούμε.  Ευχαριστούμε την Κίνα που έγινε η μεγαλύτερη χωματερή για τα ηλεκτρονικά μας απόβλητα και λυπούμαστε πολύ που κατ'ανάγκη είναι η χώρα η οποία  μολύνει με τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό  τον πλανήτη. Αλλά από την άλλη παράγει φτηνά, μας ντύνει και μας στολίζει και αυτό που πραγματικά μετράει είναι ότι μας κάνει να νιώθουμε καλά.

Φυσικά υπάρχουν ορισμένοι που ανησυχούν για το περιβάλλον και το  μέλλον του πλανήτη και άλλα παρόμοια. Μπορεί να κάνουν πολύ θόρυβο, αλλά στην πράξη είναι λίγοι. Έχουμε την υποψία ότι οι περισσότεροι δεν δίνουν πεντάρα για το μέλλον του πλανήτη, ενώ είναι πεπεισμένοι  ότι το τέλος του κόσμου, δεν είναι απλώς αναπόφευκτο, αλλά και πολύ κοντά. Δεν το δηλώνουν φανερά, ωστόσο ο τρόπος που καταναλώνουν μαρτυρά την πεποίθηση ότι κανείς δεν θα προλάβει να πάρει τα οφειλόμενα. Η χρήση δανεικών και αγύριστων προκαλεί μια πραγματική ευεξία και κάνει το αναμενόμενο τέλος του κόσμου να μοιάζει με γιορτή.

Μπορεί να φαίνεται σε ορισμένους λογικούς του ανθρώπινου είδους σαν  απιθανότητα στατιστικά ασήμαντη, αλλά θα πρέπει να λάβουμε  σοβαρά υπόψη ότι υπάρχει υπερεπάρκεια πυρηνικών  για να ανατινάξουν  πολλάκις τον πλανήτη, έναν πλανήτη που του έχουμε βγάλει την πίστη ανάποδα.