Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα2551
mod_vvisit_counterΧθές4137
mod_vvisit_counterAll6425837
°F | °C
invalid location provided
ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

 ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ. ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΛΟΓΗ: ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

•1.    Το δίλημμα μπροστά σε όλους μας είναι ένα: σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, και μέχρι να βγούμε από το τούνελ, ή θα σώσουμε τις θέσεις εργασίας, ή θα πιεστούν επιχειρήσεις να αποpallasλύσουν, ή ακόμα και να κλείσουν.

  • 2. Η δική μας επιλογή είναι μία: η διατήρηση των θέσεων εργασίας και η ενίσχυση της πρόσβασης των νέων στη δουλειά, έτσι όταν φτάσουμε στο τέλος του τούνελ, να μπορέσουμε να έχουμε τις μικρότερες δυνατές απώλειες.
  •  Γιατί είναι άλλο να χάσει κάποιος τη δουλειά του, καθώς μετά πολύ δύσκολα ξαναμπαίνει στην αγορά εργασίας, είναι άλλο να κλείσει μια εταιρεία, που είναι πολύ δύσκολο να συσταθεί ξανά, και είναι άλλο, να περάσει κάποιος μια δύσκολη εποχή, αλλά αφού σταθεί στα πόδια του, να μπορέσει μετά, όχι μόνο να ορθοποδήσει, αλλά και να αναπληρώσει ένα χαμένο εισόδημα, ή ένα χαμένο κέρδος

3. Δημιουργείται «εργασιακός μεσαίωνας»; Το αντίθετο. Με το νέο πλαίσιο...

  • Ούτε καταργούνται, ούτε αναιρούνται, ούτε υποβαθμίζονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις.
  •  Ούτε καταργείται ο κατώτατος μισθός, ούτε καθιερώνονται ελεύθερες απολύσεις, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι και, φυσικά, δεν μειώνονται γενικευμένα οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα.
  •  Παραμένει το δικαίωμα της Κυβέρνησης να επεκτείνει την γενική ισχύ των κλαδικών συμβάσεων εργασίας για όλες τις επιχειρήσεις ενός κλάδου. Μόνο όταν υπογράφεται ειδική επιχειρησιακή σύμβαση, δεν εφαρμόζονται οι αντίστοιχες κλαδικές συμβάσεις. Με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, δίνεται η δυνατότητα, ειδικά στις σημερινές δύσκολες οικονομικές συνθήκες, να υπάρξει μία από κοινού διευθέτηση εργοδότη και Σωματείου εργαζομένων, απέναντι στο δίλημμα: απολύσεις ή συγκράτηση μισθών.
  • Σήμερα, όλοι ξέρουν πώς γίνεται η «διαπραγμάτευση» εργοδότη και εργαζομένων σε μία επιχείρηση που αντιμετωπίζει πρόβλημα: Ο εργοδότης λέει σε κάθε υπάλληλο χωριστά, «εάν δεν δεχθείς αυτό που σου λέω, την άλλη μέρα έφυγες». Ενώ τώρα θα μπορεί να γίνεται, συλλογικά, με συμφωνία εργοδότη και εργαζομένων, η επιχειρησιακή σύμβαση. Και οι επιχειρησιακές συμβάσεις μπορούν να συναφθούν μόνο εκεί που υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο εργαζομένων. Όπου δεν υπάρχει, οι εργαζόμενοι εκπροσωπούνται από την κλαδική οργάνωση τους ή την αντίστοιχη ομοσπονδία.
  •  Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι που σήμερα δεν είναι οργανωμένοι, δεν μπορούν να διαπραγματευτούν συλλογικά. Με το νέο πλαίσιο τους δίνεται το δικαίωμα. Το δικαίωμα, πράγματι, να διαπραγματευτούν.
  • o Είναι ένα μέτρο που υπάρχει σε σύγχρονες, βόρειες χώρες, που έχουν σωστά κοινωνικά συστήματα. Συστήματα που μπορούν να λειτουργήσουν άριστα, μόνον εφόσον οι κοινωνικοί εταίροι και το συνδικαλιστικό κίνημα βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

1. Είναι φοβερό...

  •  Να βλέπεις συγκεκριμένα μεγαλοστελέχη των Μέσων Ενημέρωσης, οι οποίοι ούτε που θυμούνται πόσους έχουν απολύσει τόσα χρόνια, να αφρίζουν από οργή κατά της Κυβέρνησης, διαρρηγνύοντας δήθεν τα ιμάτια τους για τον «εργασιακό μεσαίωνα»...
  •  Να βλέπεις την ηγεσία του ΚΚΕ, την ώρα που όλοι γνωρίζουν για τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών - με την αιτιολογία του «νοικοκυρέματος» - στις επιχειρήσεις του όμματος, την «ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ» και τον «902», να μιλάει για «πόλεμο» εναντίον της Κυβέρνησης για τις εργασιακές ρυθμίσεις που προωθούνται...

2. Το δικό μας μήνυμα είναι ένα: μονοπώλιο στην κοινωνική ευαισθησία δεν έχει

κανένας. Και κυρίως κανένας υποκριτής.

Ν.Δ.: ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΜΕΙΩΤΟ-

Ι. «Μεγάλο πολιτικό ζήτημα προκύπτει για την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό από την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αποκαλύπτει ότι για την εκτίναξη των spreads, που μας οδήγησε στην κρίση δανεισμού και στο Μνημόνιο, υπεύθυνος είναι ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, με τις δηλώσεις που έκανε τον Οκτώβριο του '09, για το έλλειμμα. Ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να κάνει πως δεν καταλαβαίνει και πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, τώρα που επιβεβαιώνονται οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας ότι από δική του υπαιτιότητα η χώρα μας μπήκε στην τριμερή επιτήρηση».

2.    Αυτά δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος της Ν.Δ.. Δηλαδή, αν καταλάβαμε καλά,
σύμφωνα με τη Ν.Δ. το πρόβλημα που οδήγησε στην εκτίναξη των
spreads δανεισμού της Ελλάδας δεν ήταν αυτό που ανακοινώθηκε (ότι το έλλειμμα που παρέδωσαν οι λιποτάκτες ήταν υπερδιπλάσιο από αυτό που έλεγαν), αλλά το ότι ανακοινώθηκε!
Δηλαδή, δεν έπρεπε να ανακοινωθεί τίποτα, έπρεπε ο Παπακωνσταντίνου να υπερασπίζεται ότι «το έλλειμμα του 2009 θα είναι 6%» όπως έλεγαν οι προηγούμενοι και έπρεπε ο Γιώργος Παπανδρέου να περιφέρεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και να παραμυθιάζει τον κόσμο όπως ο «καταλληλότερος» που είχε πήξει όλη την Ευρώπη με τα ψέματα περί «μεταρρυθμίσεων που έχουν θωρακίσει την οικονομία»...

  •  Συμπέρασμα: Το γέλιο που βγαίνει από τη Ρηγίλλης συνεχίζεται αμείωτο...
  •  Και κάτι ακόμη: αυτοί δεν ήταν που έλεγαν ότι για την εκτίναξη των spreads έφταιγε το ΠΑΣΟΚ που δεν πήρε έγκαιρα μέτρα; Τώρα φταίνε οι δηλώσεις Παπακωνσταντίνου; Πόσα θέλουν να μας τρελάνουν;

3. Ίσως ο καλύτερος για να απαντήσει στο ερώτημα γιατί εκτινάχθηκαν τα spreads
είναι ο κ. Μηταράκης,
πρώην αντιπρόεδρος των Ελλήνων τραπεζιτών Λονδίνου και νυν
αναπληρωτής τομεάρχης οικονομίας της Ν.Δ., ο οποίος δήλωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2010 στο MEGA:

  •  «Εκτινάχθηκαν τα spread γιατί κατάλαβαν οι άνθρωποι που έχουν αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα ότι είμαστε πολύ περισσότερο χρεωμένοι από ό,τι νομίζαμε...Επειδή η διεθνής κοινότητα κατάλαβε ότι δεν χρωστάμε 100% του ΑΕΠ αλλά 120, επειδή το έλλειμμα δεν ήταν 6 αλλά 12 και για να το φέρεις πίσω στο 3 θα έχεις 3-4 χρόνια με μεγάλο έλλειμμα (σ.σ. εδώ αναιρεί και τη μαγική φόρμουλα μηδενισμού του ελλείμματος σε ένα χρόνο), κι αν όλα αυτά τα προσθέσεις φθάνεις το δημόσιο χρέος στο 130-140% του ΑΕΠ. Και ίσως αυτό δεν είναι το τελικό χρέος, γιατί αν αύριο θέλουμε να ισοσκελίσουμε το ασφαλιστικό, το πραγματικό χρέος του δημοσίου είναι πολύ περισσότερο. Άρα στα μάτια των δανειστών η Ελλάδα έγινε πιο επικίνδυνη».

Φυσικά τις δηλώσεις αυτές τις έκανε πριν γίνει στέλεχος της Ν.Δ., όταν μπορούσε

ακόμη να πει και καμιά αλήθεια