Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα4494
mod_vvisit_counterΧθές6314
mod_vvisit_counterAll6046249
°F | °C
invalid location provided
Ορισμένες σκέψεις για τα ΑΕΙ

 

Άρθρο του Ευρωβουλευτή  της Ν.Δ., Καθηγητή κ. Ιωάννη Α. Τσουκαλά

Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις της ελληνικής κυβέρνησης για τις μεταρρυθμίσεις στον εκπαιδευτικό τομέα, ο Ευρωβουλευτής, Καθηγητής κ. Ιωάννης Α. Τσουκαλάς, δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του άρθρο με θέμα την πορεία των Πανεπιστημίων στη χώρα μας. Ο Ευρωβουλευτής, tsoykalasμε βάση την πολυετή εμπειρία του στα ελληνικά Πανεπιστήμια, επισημαίνει τα αίτια των παθογενειών που αντιμετωπίζει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα - αίτια που η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δημιουργήσε - και σχολιάζει τις συνέπειες του «δημοκρατικού Ασύλου» και της «τυρρανίας» των συλλογικών οργάνων.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το άρθρο του κ. Τσουκαλά:

 «Άκουγα χθες τον Πρωθυπουργό να μιλάει για τα Πανεπιστήμια, και δεν πίστευα στα αυτιά μου. Έβλεπα κι άκουγα έναν άνθρωπο να περιγράφει με βδελυγμία, παντελώς αμέτοχο και με «παρθένο» μάτι, ό,τι και ο ίδιος δημιούργησε, συμμετέχοντας στο κόμμα που διαμόρφωσε τις συνθήκες που διέλυσαν την εκπαίδευση στο σύνολο της, και μάλιστα και ως υπεύθυνος Υπουργός Παιδείας, το 1993-95 αν θυμάμαι καλά.

Εξάλλου ήταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1982, που  με τον περιλάλητο νόμο 1268 εισήγαγε τον τρόπο διοίκησης των Πανεπιστημίων, που ισχύει μέχρι σήμερα, το λεγόμενο συμμετοχικό μοντέλο διοίκησης, που οδήγησε στον πλήρη κομματικό έλεγχο των Πανεπιστημίων, προς μεγάλη τέρψη του σύνολου πολιτικού συστήματος, που παρά τις  συχνές φωνές διαμαρτυρίας επέμενε σε αυτό. Την εσωτερική ζωή της Πανεπιστημιακής Κοινότητας διέλυσε ένα σύστημα εσωτερικής κατοχής και από τις τρεις συνιστώσες της το   πάλαι ποτέ λεγομένης Ακαδημαϊκής Κοινότητας, και από χρόνια τώρα απόμεινε κάτι που ορθότερα  θα λεγόταν Κυνότητα απλώς.»

Πράξεις  κομματικής και πολιτικής, αλλά δυστυχώς και επιστημονικής βίας, βιώσαμε όλοι σε αυτήν την περίοδο. Δηλαδή στο Πανεπιστήμιο που από τον ορισμό του είναι ο χώρος  όπου σε ένα ήρεμο τόπο, με ήμερους ανθρώπους, με εργαλείο τον ορθό λόγο και την Επιστήμη, με συντεταγμένο διάλογο, επιχειρείται η λύση των μεγάλων ερωτημάτων της ανθρώπινης ύπαρξης για την φύση ή την κοινωνία, αλλά και η λύση των προβλημάτων της κοινωνίας, της ανάπτυξής της και της λειτουργίας της, η συνύπαρξη επιστήμης και βίας-σωματικής, διανοητικής ή ψυχολογικής είναι γεγονός α-νόητο.»

Ολόκληρο το άρθρο του κκ. Τσουκαλά  βρίσκεται στην προσωπική του ιστοσελίδα:

http://www.tsoukalas.org/newsArticle.aspx?ID=112&UICulture=el-GR