Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα648
mod_vvisit_counterΧθές4518
mod_vvisit_counterAll6281381
°F | °C
invalid location provided
Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Μια τελευταία έκθεση της διεθνούς  αμνηστίας για το εμπόριο οργάνων βασανισμού μας παραπέμπει στο μεσαίωνα.

Χειροπέδες και μαστίγια, ειδικές α­λυσίδες για τα πόδια και τα δάχτυλα, καρέκλες και κρεβάτια με ζωστήρες και κυρίως πλειάδα οργάνων ηλεκτροσόκ (από κλομπ και φορητά όπλα έως ειδικές ζώνες-λωxeirapedesρίδες) αποτελούν τα όπλα των σύγ­χρονων δημίων. Οι φρικιαστικές μαρτυρίες που περιλαμβάνονται στην τελευταία έκθεση της Διε­θνούς Αμνηστίας για το εμπόριο ορ­γάνων που χρησιμοποιούνται για βασανιστήρια παραπέμπουν πε­ρισσότερο στο σκοταδισμό του Μεσαίωνα παρά στη σύγχρονη κοινωνία του 21ου  αιώνα. Κι όμως, μέσα από τις εικόνες της ντρο­πής αποδεικνύεται ότι η πρόοδος της τεχνολογίας και η πτώση των συνόρων το μόνο που κατάφεραν τελικά ήταν να διευκολύ­νουν και να εκσυγχρονίσουν το έργο τους...

Ο Μοχάμεντ Ναγκίμπ Ανιού-Χιγκαζί συνελήφθη από τις αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας το 1999. Με­ταφέρθηκε στις φυλακές, όπου τον έγδυσαν και τον κράτησαν μισόγυμνο σε ένα σκοτεινό κελί επί περίπου εννέα ημέρες. Τις πρώτες τρεις ημέρες τον άφησαν νη­στικό, όμως το πιο οδυνηρό ήταν τα συνεχόμενα ηλεκτροσόκ με μία ειδική φο­ρητή ράβδο που έφεραν οι δεσμοφύλα­κες. Μια ράβδο που αποτελούσε μόλις ένα από τα δεκάδες όργανα βασανισμού αξίας άνω των 40.000 δολαρίων που εταιρείες των ΗΠΑ εξήγαν στην Αίγυπτο με την α­νοχή της αμερικανικής κυβέρνησης με­ταξύ 1997 και 2003. Τα στοιχεία που αποκαλύπτει στην έκθεσή της η οργάνωση Διεθνής Αμνηστία είναι συγκλονιστικά. Όχι μόνο ως προς την ποικιλία των ορ­γάνων που έχουν στη διάθεση τους οι μοντέρνοι δήμιοι και την κτηνωδία που επι­δεικνύουν, αλλά και ως προς τη συνεισφορά των ισχυρών και προοδευτικών κυβερνήσεων της δυτικής κοινότητας στη διάθεση των συγκεκριμένων όπλων. Ο α­ριθμός των κρατών διεθνώς που έχει α­ποδειχθεί ότι παράγουν και εξάγουν όρ­γανα για βασανιστήρια αυξήθηκε από τα 30 τη δεκαετία του '80  σε 130 το 2003 και το χειρότερο είναι ότι στις χώρες αυτές περιλαμβάνονται γνωστοί υπέρμαχοι της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμά­των. Στις 150 εταιρείες που έχουν κατα­γραφεί μέσα στα τελευταία δύο χρόνια περιλαμβάνονται όμιλοι από την Ταϊβάν, τη Νότια Κορέα, την Κίνα, τη Βραζιλία, το Με­ξικό και τη Νότια Αφρική. Ωστόσο, στον κατάλογο «φιγουράρουν» και επιχειρη­ματικοί γίγαντες από τη Ρωσία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Βρετανία, το Ισραήλ και βεβαίως τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι μά­λιστα ειρωνικό -όπως επισήμαναν χαρακτηριστικά και οι αξιωματούχοι της οργάνωσης- ότι την ώρα που το Στέιτ Ντι­πάρτμεντ έδινε στη δημοσιότητα την ετήσια έκθεσή του για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως, η Διεθνής Αμνηστία αποκάλυπτε το πραγ­ματικό πρόσωπο των αμερικανικών αρ­χών. Το πρόσωπο που επικύρωσε τις ά­δειες εξαγωγής των οργάνων σε κράτη που γνώριζε εκ των προτέρων ότι θεωρούνται ύποπτα για εκτενή χρήση βασανιστηρίων στις φυλακές.

Μάλιστα, στο εμπόριο και στη διάθεση των οργάνων βασανισμού δεν περιλαμ­βάνεται μόνο η πώληση των ίδιων των όπλων αλλά και η πώληση της τεχνογνω­σίας για τη «σωστή χρήση» τους και η εκ­παίδευση των αρχών ασφαλείας τριτοκοσμικών κρατών ακόμη και σε ειδι­κά στρατιωτικά στρατόπεδα της Δύσης.

 

Αλυσίδες και δεσμά

Το πιο απλό και συνηθισμένο είδος δε­σμών αποτελείται από τις κάθε είδους α­λυσίδες και χειροπέδες που χρησιμοποι­ούνται νόμιμα ή παράτυπα στις φυλακές διεθνώς. Παρά το γεγονός ότι οι διεθνείς οργανώσεις δεν αντιδρούν στη νόμιμη και υπό όρους χρήση των χειροπέδων σε κρατουμένους που πολλές φορές επιβάλλεται για λόγους ασφαλείας καταγγέλλουν την εκτεταμένη χρήση τους για λόγους ε­σκεμμένου βασανισμού καθώς και τη χρή­ση των πιο προωθημένων συσκευών τόσο για τα χέρια και τα πόδια όσο και για τα δάκτυλα του αντίχειρα που σκίζουν το δέρμα και δημιουργούν εκτεταμένες πλη­γές.

Μας κρατούσαν για μέρες αλυσοδε­μένους στα χέρια και τα πόδια, όπου χω­ρίς κάλτσες και παπούτσια οι αλυσίδες έ­μπαιναν βαθιά στο δέρμα και προκαλού­σαν πληγές που έμειναν ανοιχτές επί μήνες». Η μαρτυρία προέρχεται από το Βρετανό επιχειρηματία Μάικ Φόστερ που συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές του Ριάντ για δύο κατηγορίες χρήσης αλκοόλ. Οι μαρτυρίες κρατουμένων στις φυλακές της Σαουδικής Αραβίας εί­ναι σαφείς, όσο σαφείς και οι μάρκες που έφεραν τα δεσμά τους: οι αμερικανικοί όμιλοι Smythson, Tryco Inc. και Sirchie Fingerprints και η βρετανική Hiatts.

Μάλιστα, η παρουσία ονόματος της Hiatts υπήρξε χαρακτηριστική για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί δίκτυο διακίνη­σης των οργάνων αυτών καθώς και η πώληση  και εξαγωγή αλυσίδων για πόδια είναι πα­ράνομη στη Βρετανία, από μια έρευνα στις αποθήκες του διανομέα της στις ΗΠΑ, τη Hiatt-Thompson, αποδείχθηκε ότι η βρετανική εταιρεία εξήγε χειροπέδες στις ΗΠΑ, όπου η Hiatt-Thompson με ειδική προσαρμογή τις μετέτρεπε σε αλυσίδες για τα πόδια, η πώληση και η εξαγωγή των οποίων είναι νόμιμη στις Ηνωμένες Πο­λιτείες.

Ανάλογη είναι η περίπτωση και της ι­σπανικής εταιρείας Larranagay Elorza, που η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλλει ως χαρακτηριστική περίπτωση της χαλαρότητας των νόμων όχι μόνο στην Ισπανία, αλ­λά ευρύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Elorza, που ειδικεύεται στην κατα­σκευή δεσμών διαφόρων τύπων, έχει επιβεβαιώσει ότι διαθέτει πελάτες στις Ηνω­μένες Πολιτείες και στη Νότια Αμερική, ό­μως το δίκτυό της είναι πολύ μεγαλύτερο και καλύτερα οργανωμένο, με εκπροσώ­πους σε κράτη όπως η Χιλή, το Πακιστάν, η Ταϊλάνδη και η Υεμένη, που βρίσκονται στην κορυφή των χωρών που έχουν κα­ταγγελθεί για εκτεταμένη χρήση βασανιστηρίων, ακόμη και σε μικρά παιδιά. Ενδει­κτικό, στο Πακιστάν η Διεθνής Αμνηστία κατέγραψε περιπτώσεις παιδιών ηλικίας κάτω των 16 ετών, δεμένων επί χρόνια στα πόδια με αλυσίδες, το άνοιγμα των οποί­ων δεν ξεπερνούσε τα 25 εκατοστά.

Η χρήση πολλαπλών δεσμών ταυτο­χρόνως και η παραμονή των φυλακισμέ­νων σε άβολες και επίπονες στάσεις επί ώρες ή και ημέρες αποτελεί συνηθισμένη τακτική στις φυλακές της Κίνας, ενώ η Σαμπέχ (μια ιδιαίτερα επώδυνη βερσιόν της) είναι εξαιρετικά διαδεδομένη σης φυλα­κές του Ισραήλ, της Ιορδανίας και της Συ­ρίας. Το Ισραήλ αποτελεί, εξάλλου, μια χώ­ρα που αναφέρεται επανειλημμένως στην έκθεση τόσο ως προς τη χρήση οργάνων βασανισμού, με ιδιαίτερη μνεία στο στρα­τόπεδο συγκέντρωσης του Κιάμ στο Νό­τιο Λίβανο, όσο και ως προς την παραγω­γή τους από εταιρείες της χώρας.

Πάντως, στο κεφάλαιο δεσμά και αλυ­σίδες περιλαμβάνονται επίσης τα πιο... προχωρημένα κρεβάτια και καρέκλες με ζωστήρες, όπου ο κρατούμενος δένεται με λωρίδες στα χέρια, τα πόδια και στο λαι­μό και παραμένει ακινητοποιημένος επί ώρες και ημέρες, με αποτέλεσμα αργότε­ρα να μην μπορεί καλά καλά να σταθεί όρθιος.

Η χρήση τους στις Ηνωμένες Πολιτεί­ες είναι εκτεταμένη ακόμη και σε παιδιά και ιδρύματα για άτομα με ειδικές ανάγκες και, όπως αποδεικνύεται από τις οικονομικές επιδόσεις της AEDEC International, της εταιρείας κατασκευής της «δημοφιλέστερης» καρέκλας με ζωστήρες, οι πω­λήσεις διεθνώς κινούνται σε θαυμάσια ε­πίπεδα.

 

Η χημεία στην υπηρεσία των δημίων

Στα είδη καταστολής, η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην πα­ράνομη, εκτεταμένη χρήση χημικών ουσιών, όπως δακρυγόνα και αέριο πιπεριού, αλλά και την πώληση τους από δυτικά κράτη. Παρά τις καταγγε­λίες της διεθνούς κοινότητας, μεταξύ των οποίων και της βρετανικής κυβέρνησης, για την εκτεταμένη βία που χρησιμοποίησε η αστυνομία της Ζάμπιας για την καταστολή ειρηνικών διαδηλώσεων το 1997 -με χρή­ση χημικών αερίων της βρετανικής εταιρείας Pains Wessex- η Βρετανία ενέκρινε την εξαγωγή νέων χη­μικών όπλων στη χώρα. Αντιστοίχως, στην Κένυα, ό­ταν για ανάλογες καταγγελίες ανέστειλε την εξαγωγή χημικών αερίων προς τη χώρα, η γαλλική κυβέρ­νηση δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να καλύψει το κενό, δίδοντας το πράσινο φως στην εξαγωγή τους από γαλλικές αποικίες.

Πάντως, εκτεταμένη χρήση αερίου πιπεριού κα­ταγγέλθηκε και στην καταστολή από την αμερικανι­κή αστυνομία των κινητοποιήσεων του Σιάτλ το 1999.

 

Εμπόριο φρίκης

Η κατασκευή και διακίνηση οργάνων βασανιστηρίου αποτελεί σίγουρα το πρώτο και βασικότερο σκέ­λος στο απάνθρωπο αυτό κεφάλαιο. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται και από τους αξιωματούχους της Διε­θνούς Αμνηστίας, τα δυτικά κράτη δεν ευθύνονται μόνο για την παρασκευή και το εμπόριο, αλλά και για την παροχή της τεχνογνωσίας για τη χρήση τους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Γαλλία, η Ρωσία και η Βρετανία βρίσκονται στην κορυφή του καταλόγου των κρατών που εκπαιδεύουν τις  δυνάμεις ασφαλείας δεκάδων ξένων  κρατών στη χρήση των μέσων καταστολής και βασανισμού διαδηλωτών και κρατουμένων. Για παράδειγμα, η βοήθεια σε όπλα και τεχνογνωσία της γαλλικής κυβέρνησης προς την κυβέρνηση του Τόγκο υπήρξε καθο­ριστική για την ανάπτυξη του καθεστώτος του προέδρου Εγιαντέμα, τον οποίο ο Γάλλος ομόλογος του Ζακ Σιράκ τίμησε με επίσκεψη στη χώρα τον Ιούλιο του 1999.

Αναλόγως καθοριστική ήταν η συνεισφορά των α­μερικανικών αρχών και ειδικότερα της CIA στη δρά­ση των στρατιωτικών δυνάμεων της Γουατεμάλας, οι οποίες κατά τη διάρκεια του πολύχρονου εμφυλίου κατηγορήθηκαν για χιλιάδες βασανισμούς και -εξα­φανίσεις» κρατουμένων. Το περίφημο κέντρο στρα­τιωτικής εκπαίδευσης «School of the Americas», με έ­δρα το Φορτ Μπένινγκ της Τζόρτζια, είναι ίσως το γνωστότερο από τα περίπου 150 κέντρα εκπαίδευσης ξένων αξιωματικών που αριθμούν οι Ηνωμένες Πο­λιτείες, σε όλο τον κόσμο.

Η εξειδίκευσή του μάλιστα στην εκπαίδευση α­ξιωματικών και πρακτόρων από τη Λατινική Αμερική συνδέεται άμεσα με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις χώρες προέλευσης τους, την Κο­λομβία, το Περού, το Ελ Σαλβαδόρ και βεβαίως τη Γουατεμάλα,

 

Ηλεκτρικές Volt-ες στην κόλαση

Βεβαίως, καμία από τις παραπάνω παραδοσιακές μεθόδους βασανισμού δεν μπορεί να συγκριθεί με τις σύγχρονες τεχνι­κές που δημιούργησε η πρόοδος της τεχνολογίας, με αποκο­ρύφωμα την πλειάδα των οργάνων για την εφαρμογή ηλεκτροσόκ.

 

krebath

ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΤΙΓΡΗ

 

Είναι ένα κρεβάτι που δεν προσφέρεται για ανάπαυση. Δεμένες στις γυναίκες σε αυτό, επί μέρες, δέχονται δεκάδες ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα. Όταν απελευθερωθούν, επί μέρες  δεν είναι δυνατόν να σταθούν όρθιες χωρίς βοήθεια.

Ο Γιουσούφ, μέλος της εθνικής μειονότητας Ουιγκούρ στην Κίνα, φυλακίστηκε ως πολιτικώς κρατούμενος το 1998. Οι δεσμοφύλακες συνήθιζαν να τον κρατούν σχεδόν κρεμασμένο, με τα χέρια δεμένα ψηλά πίσω από την πλάτη και να του κάνουν ηλεκτροσόκ με ειδικές ράβδους σε όλη την επιφάνεια του σώματος, από το στόμα έως τα γεν­νητικά όργανα. Άλλες φορές τον χτυπούσαν αλύπητα με ξύλινες βέρ­γες μέχρι να χάσει τις αισθήσεις του. Κάθε φορά, ωστόσο, φρόντιζαν να τον βάζουν για προστασία στο κεφάλι ένα είδος σιδερένιου κρά­νους, καθώς πολλές φορές οι κρατούμενοι, μη αντέχοντας άλλο τα

βασανιστήρια, αυτοκτονούν χτυπώντας με δύναμη το κεφάλι τους στους τοίχους.

Από το 1990, τεχνικές ηλεκτροσόκ με ράβδους (κλομπ), φορητά ό­πλα και κυρίως ζώνες-λωρίδες που δένονται σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος εκτιμάται άτι χρησιμοποιούνται σε πάνω από 76 χώρες σε όλο το κόσμο, σε φυλακισμένους κάθε ηλικίας, πολλές φορές α­κόμα και σε παιδιά και εγκύους. Η εκτεταμένη χρήση τους, που αυ­ξάνεται μάλιστα συνεχώς, οφείλεται τόσο στην υψηλή αποτελεσματικότητά τους όσο και στο γεγονός ότι τα σημάδια που αφήνουν στο δέρμα είναι ελάχιστα και σβήνουν σε διάστημα λίγων βδομάδων.

Οι φορητοί ράβδοι αποτελούν την απλούστερη μορφή, που χρησιμοποιείται ευρύτατα σε φυλακές της Ασίας και της Νότιας Αμερι­κής (αλλά και στις ΗΠΑ), ωστόσο η πιο επώδυνη μορφή είναι οι ζώνες που μπορεί να τοποθετούνται σχεδόν μόνιμα στα μέλη των κρα­τουμένων. Το «πλεονέκτημά» τους για τους δήμιους είναι ότι η ενεργοποίηση των λωρίδων αυτών μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή με φορητή συσκευή (τύπου remote control) και από απόσταση που μπορεί να φτάνει έως και τα 90 μέτρα. Τα ηλεκτρόδια τοποθετούνται συνήθως στην περιοχή των νεφρών και με την ενεργοποίηση τους η ζώνη απελευθερώνει περίπου 50,000 βολτ για ένα επώδυνο διάστημα οκτώ δευτερολέπτων, που κατά πολλούς μοιάζει με αιώνας.

Οι τεχνικές ηλεκτροσόκ αναπτύχθηκαν καταρχάς σης Ηνωμένες Πολιτείες, όμως σύντομα στο κερδοφόρο παιχνίδι της παραγωγής τους μπήκαν δυναμικά εταιρείες από όλο τον κόσμο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Κίνα και την Ταϊβάν, Μάλιστα, χάρη στα «παραθυράκια» που προσφέρουν πολλές φορές οι νομοθεσίες, οι εταιρείες έχουν κα­τορθώσει να ξεπεράσουν τα εμπόδια που υπάρχουν ακόμη και για τις εξαγωγές σε κράτη με υψηλό δείκτη παραβίασης των ανθρωπίνων δι­καιωμάτων. Έτσι, για παράδειγμα, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο α­παγόρευσε με ψήφισμα του το 1996 την πώληση εξοπλισμού ηλεκτροσόκ σε χώρες όπου έχουν καταγγελθεί περιπτώσεις βασανισμού, το εμπόριο συνεχίζεται μέσω κυρίως ουδέτερων κρατών, ενώ υπάρ­χουν χλιαρότερες αντιδράσεις για τις λεγόμενες φορητές συσκευές ηλεκτροσόκ που πολλές φορές χρησιμοποιούνται από πολίτες για λόγους προσωπικής ασφαλείας.     

Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, πολλές γυναίκες φέρουν μόνιμα στις τσάντες τους για λόγους προστασίας είτε μικρά χημικά σπρέι είτε φο­ρητές συσκευές ηλεκτροσόκ, που ωστόσο έχουν θεωρητικά τη δυνα­τότητα να μετατραπούν σε θανατηφόρα όπλα απελευθερώνοντας έως και 200.000 βολτ. Στις ΗΠΑ, όπου η νομοθεσία για την παραγωγή και την εξαγωγή οργάνων ηλεκτροσόκ είναι χαλαρότερη, η Διεθνής Αμνη­στία κατέγραψε συνολικά 85 εταιρείες παρασκευής. Η έρευνα μάλι­στα της οργάνωσης ανακάλυψε ότι το υπουργείο Εμπορίου ενέκρινε μεταξύ 1997 και 2002 παραγγελίες για την εξαγωγή τέτοιων όπλων και οργάνων προς Ρωσία (αξίας 4,17 εκατ. δολαρίων), τη Σαουδι­κή Αραβία (αξίας 3 εκατ. δολαρίων), τη Σλοβενία (αξίας 2,16 εκατ. δο­λαρίων), τη Βουλγαρία (αξίας 1,54 εκατ. δολαρίων) τα Ηνωμένα Αρα­βικά Εμιράτα και την Κροατία (παραγγελίες ύψους 1,2 και 1,07 εκατ. ). Και βεβαίως πρόκειται μόνο για ορισμένες από τις παραγγελίες που εντοπίσθηκαν και καταγράφηκαν.

Στη Δυτική Ευρώπη, τα κυριότερα εργοστάσια κατασκευής εντοπίζονται στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πολωνία, καλύπτοντας τό­σο εγχώριες και ευρωπαϊκές ανάγκες όσο και παγκόσμιες. Ωστόσο, κυριολεκτικά χάος επικρατεί στην παραγωγή και διακίνηση τέτοιων οργάνων σε κράτη της τριτοκοσμικής κοινότητας, όπου το εμπόριο έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις.

ΠΑΛΛΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΑΠΕ  -ΜΠΕ